IHomer - thuis in IT

Bij het uitvoeren van collaboratief werk is informatie over de context van het werk essentieel. Voorbeelden hiervan zijn kennis over de andere leden van het projectteam, hun activiteiten en de huidige staat van het project. De Engelse term ‘awareness’ (wat zoveel betekend als bewustzijn) wordt vaak gebruikt om het beschikken over dergelijke informatie uit te drukken. Zulk soort informatie is essentieel, omdat dat het nodig is om de onderlinge acties af te stemmen, issues te bediscussieren, te anticiperen op acties van anderen, en hulp te vinden.

Onder meer doordat het hebben van voldoende ‘awareness’ zo belangrijk is ligt traditioneel bij het uitvoeren van projecten het zwaartepunt van de aanwezigheid op de kantoorlocatie. Dit komt omdat mensen onderbewust (en veelal automatisch) veel context informatie opvangen door op één locatie samen te werken met hun collega’s. Dit gebeurt bijvoorbeeld door geluiden en gebaren die collega’s maken en houdingen die zij aannemen. Wanneer er vaker wordt samengewerkt zonder fysiek bij elkaar aanwezig te zijn, zoals bij IHomer vaak het geval is, moeten er alternatieven worden gevonden om toch voldoende ‘awareness’ te krijgen om goed te kunnen samenwerken.

ICT is een rationele branche gevuld met mensen die logisch denken tot kunst verheven hebben. Het is nul of één, zwart of wit en goed of fout. Dat kan ook nauwelijks anders als je werkt met apparaten die niet anders kunnen. Waar je mee omgaat wordt je mee besmet nietwaar. Maar toch.....toch heeft de eerste en belangrijkste pijler onder IHomer te maken met gevoel, emotie, passie of zoals wij het noemen BELEVING.

Toen ik in 2000 de overstap maakte van industriële automatisering naar kantoor automatisering ben ik bij meerdere grote IT bedrijven op sollicitatie geweest. Eén van deze bedrijven liet sollicitanten met busladingen tegelijk opdraven. De eerste sollicitatieronde bestond uit het invullen van een IQ test, die me deed denken aan een Cito toets.

“We zoeken mensen met kennis van een vak, IT kunnen wij ze wel leren”, was het devies. De uitslag van de IQ test gaf aan dat ik niet geschikt werd bevonden als medewerker van het bedrijf. Bemoedigend kreeg ik de woorden mee dat dit niet hoefde te betekenen dat er voor mij geen carrière in de IT was weggelegd, alleen niet bij dit bedrijf. Op weg naar huis vroeg ik mij af: “Software maken is toch ook een vak?”.

Wel eens gewerkt in een organisatie die stuurde op basis van targets? Als het antwoord nee is mag je jezelf gelukkig prijzen. in alle andere gevallen heb je in ieder geval waardevolle ervaring opgedaan. Je leert tenslotte het beste van fouten en targets zijn, zoals zij heden ten dage gebruikt worden, fout.