IHomer - thuis in IT

Wie kent hem niet, Eckart Wintzen. De bevlogen leider en oprichter van BSO met zijn eigen ideeën en gedachten over wat goed is en hoe een organisatie werkt. Ik heb het voorrecht mogen smaken om mijn carriere te starten bij BSO en heb hem een aantal keren van nabij meegemaakt. Een inspirerende ondernemer, met een heldere en geheel eigen visie. Een visie die mij in mijn hele verdere loopbaan is bijgebleven en waar ik mij tot nu nog door laat beïnvloeden.

Een van de meest uitgesproken meningen van Eckhart was zijn afkeer van staffuncties. In zijn dagboek (Eckarts Notes; een aanrader voor iedereen met interesse in hoe het ook anders kan) weet hij dit fenomeen haarfijn te omschrijven. Voor mij was en is dat een logisch verhaal. Ik heb pas laat in mijn loopbaan meegemaakt wat hij nu werkelijk bedoelde en hoe het bij veel bedrijven werkt.

De organisatie waar ik voorheen werkzaam was had ook een organisatiestructuur die leek op die van BSO. Kleine eenheden met een grote zelfstandigheid en bevoegdheid. De sfeer was ondernemend met een grote betrokkenheid van hoog naar laag. Een avond of weekend doorwerken was geen probleem, iemand helpen was de regel en aan de slag gaan met nieuwe innovaties de orde van de dag. Ik heb diverse periodes meegemaakt die ik nu als 'flow' zou omschrijven; wat wij ook deden er kwam goud uit.

En zoals dat gaat in de grote wereld werd ook dit bedrijf op enig moment overgenomen. Daar stonden dan de oude en nieuwe leiders, "twee bedrijven met identieke culturen en wij gaan het beste van de twee werelden samenvoegen". Natuurlijk kwam daar niets van terecht en werd langzaam maar zeker de nieuwe cultuur en organisatievorm doorgevoerd met daarin een belangrijke rol voor, jawel, de staffuncties.

Alles werd gecentraliseerd onder het mom van kostenbesparing. Deze centrale afdelingen gaan enthousiast aan de slag om te kijken hoe zij hun werk nog beter en effcienter kunnen uitvoeren. Procedures worden opgesteld, formulieren worden ontwikkeld en alles kan, mits netjes volgens de procedures aangevraagd en mits goedgekeurd door de juiste instanties. Ergens in tijd vergeten deze afdelingen waarvoor zij bestaan, ondersteuning van de lijnorganisatie en gaan zij hun eigen leven leiden

Het gevolg is een organisatie die vervreemd van zijn werknemers, die alle initiatieven door bureaucratie laat verstikken en, het meest dramatische gevolg, waarin eigenaarschap voor het resultaat niet meer decentraal gedragen wordt. Mensen staan niet langer centraal. Die plaats is ingenomen door processen en procedures. Als een ieder doet wat van hem of haar verlangd wordt gaat het uiteindelijk goed met de organisatie.

En dat is vierwerf jammer. Jammer, omdat er weer een organisatie is die gevallen is voor de industriële aanpak. Jammer, want juist nu is veel aandacht voor het nieuwe werken, de generatie Y, flow en de zachte, emotionele of spirituele kant van mensenwerk. Jammer, omdat hout nog steeds het beste groeit in een oerwoud en niet in kunstmatig aangelegde plantages. Jammer, omdat diervriendelijke producten in opkomst zijn, maar mensvriendelijk werken verloren gaat.

Ik ben ervan overtuigd dat Mens Verantwoord Ondernemen een recht van bestaan en de toekomst heeft. Aan ons de uitdaging om te laten zien dat het ook anders kan en daarmee het verschil te maken.