Artikelen
Speeddaten
Gisteravond heb ik een leuke netwerkbijeenkomst van de “Vrienden van Etten-Leur” bijgewoond. Zij hadden deze keer als vorm gekozen om te gaan speeddaten. Een vorm die volgens mij erg populair aan het worden is. Het idee was overigens om iedereen 2,5 minuut te laten praten over zijn of haar passie.
Naast het feit dat ik daarbij veel nieuwe en interessante mensen ontmoet heb is het natuurlijk ook leuk om over mij eigen passie te praten. Mijn passie is namelijk mensen en processen. Ik kan lang en vaak stilstaan bij het vraagstuk hoe mensen het best tot hun recht komen; op welke manier kunnen organisaties zich organiseren zodat mensen maximaal kunnen functioneren?
Ik heb in mijn werkzame leven veel voorbeelden gezien hoe dit georganiseerd kan worden en met name ook hoe het beter niet georganiseerd kan worden. Op dit moment ben ik als ondernemer in de gelukkige omstandigheid om mijn ervaringen en ideeën in de praktijk te brengen en ik merk dat ik dat aspect leuker vind dan het ondernemen op zich. Mijn persoonlijke ideaal is bewijzen dat het organiseren van mensen ook anders kan en daarmee anderen te inspireren.
Zo kan ik enorm genieten van de ontwikkeling die wij hierin doormaken. Door het ontbreken van vergelijkbare organisaties die als voorbeeld kunnen dienen is het voor ons echt pionieren. De weg die wij aflopen is lang niet altijd eenvoudig, maar nog steeds erg leuk. Onze uitgangspunten, normen en waarden brengen ons telkens met nieuwe situaties in aanraking waar wij vervolgens een oplossing voor moeten zoeken. Daarbij moeten wij niet in de valkuil stappen door maar even de makkelijkste weg te kiezen en een traditioneel management aanpak te kiezen. Een valkuil overigens waar wij, lees met name ik, ons steeds beter van bewust zijn en daardoor minder last van hebben.
Zo kunnen wij bogen op een geheel eigen processen voor onder andere beoordelingen en salarissen, het aannemen van mensen en het bepalen van business plan en budget. Uitdaging hierbij is de balans zoeken tussen het dragen van de verantwoordelijkheid door het gehele team en praktische zaken als tijdsbesteding. Ik denk dat wij hier goed in slagen en alert blijven op mogelijke verbeteringen.
Een ander belangrijk proces voor ons heeft te maken met onze doelstelling, te weten “beter worden”. Hier zijn wij op de goede weg, maar zijn wij er nog lang niet. In dit streven is de ene dag per maand die wij hieraan gezamenlijk besteden essentieel. Ook de twee keer per jaar op de hei met iedereen speelt hierin een belangrijke rol. Gezamenlijk discussiëren, workshops volgen, terugkijken en vooral ook vooruitkijken zijn al goed geïmplementeerd en toch worstelen wij nog met het beter verankeren van ons streven. Hoe krijgen wij het voor elkaar om het morgen beter te doen dan vandaag. Het onderkennen van het probleem is de eerste stap van de oplossing wordt gezegd. Nu alleen nog de vervolgstappen.
Trots ben ik ook op het proces wat nu voor het eerst van start gaat waarin alle deelnemers de mogelijk krijgen om te participeren in de organisatie door het aankopen van aandelen. Ons uitgangspunt “de organisatie is van de mensen die er werken” kunnen wij invulling geven door de mensen die er werken aandeelhouders te maken en geen externe aandeelhouders toe te laten. Door ook nog af te spreken dat er geen aandeelhouders komen die meer dan 5% van de aandelen in zijn bezit heeft streven wij naar een breed draagvlak zonder dominantie. Daarmee gaan wij ervan uit dat wij onze structuur en werkwijze duurzaam kunnen maken zonder afhankelijk te zijn van individuen.
Dat heb ik allemaal 2,5 minuut proberen over te brengen tijdens de speed-dates. Ik snap nu waarom ik een droge keel en mijn dates een verwarde blik kregen. Wellicht de volgende keer maar gewoon over mijn passie voor Ajax praten.
